Sługa Boży ks. Wincenty Granat

Sługa Boży Ksiądz Wincenty Granat urodził się 1 kwietnia 1900 r. w Ćmielowie koło Ostrowca Świętokrzyskiego. W rodzinie Granatów panował duch głęboko religijny i patriotyczny. Rodzice Wincentego Jan i Antonina z Jedlickich już od najmłodszych lat wdrażali swoje dzieci w życie religijne. Sami dawali najlepszy przykład swoim dzieciom poprzez częste nawiedzanie kościół, przystępowaniem do Sakramentów Świętych i modlitwą w gronie rodzinnym. Granatowie uczyli dzieci umiłowania pracy oraz szacunku do każdego człowieka, nawet najbiedniejszego. Wincenty uczęszczał w latach 1914 – 1918 do Męskiej Szkoły Filozoficznej w Sandomierzu, a po jej ukończeniu rozpoczął studia w tamtejszym Wyższym Seminarium Duchownym. 24 sierpnia 1924 roku przyjął święcenia kapłańskie w Bazylice sandomierskiej z rąk ks. Biskupa Mariana Ryxa. Jeszcze przed przyjęciem święceń w 1924 roku rozpoczął studia na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, które uwieńczył doktoratem w 1925 roku z filozofii, a w 1928 roku z teologii. Po powrocie do kraju został mianowany prefektem szkół powszechnych i średnich w Radomiu. W 1933 r. został profesorem Seminarium Duchownego w Sandomierzu, gdzie do 1958 r. wykładał logikę, teorię poznania, kosmologię, psychologię, ontologię, teodyceę, teologię dogmatyczną oraz okresowo teologię ascetyczną. W okresie okupacji działał w tajnym nauczaniu. Od 1952 roku pracował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim na stanowisku profesora w Katedrze Dogmatyki Specjalnej następnie jako docent i profesor nadzwyczajny oraz kierownik II Katedry Dogmatyki Specjalnej. 11 czerwca 1965 r. został wybrany na okres trzech lat rektorem Uczelni. Ponownie został wybrany rektorem 14 maja 1968 r. 27 kwietnia 1970 roku z powodu kłopotów zdrowotnych zrzekł się funkcji rektora KUL. Przez całe życie prowadził intensywną pracę naukową, której owocem jest około 330 publikacji, do najważniejszych należy zaliczyć: Dogmatyka Katolicka (t. I-IX, Lublin 1959-1967), przepracowana następnie w duchu II Soboru Watykańskiego i opublikowana pod tytułem Ku człowiekowi i Bogu w Chrystusie (t. I-II, Lublin 1972-1974), Teodycea, U podstaw humanizmu chrześcijańskiego, Personalizm chrześcijański, Teologia osoby ludzkiej. Pośmiertnie wydano Wybór pism ks. Wincentego Granata. Jest też autorem wielu haseł do Encyklopedii Katolickiej. Był promotorem wielu prac magisterskich i doktorskich. W 1970 r. opuścił Lublin i zamieszkał w Niezdowie w domu Sióstr Służek NMP Niepokalanej jako rezydent, poświęcając się pracy naukowej i duszpasterskiej. Tam też obchodził swój złoty jubileusz kapłański. W sierpniu 1977 r. wrócił do swej diecezji, zamieszkał w Domu Kapitulnym w Sandomierzu. Zmarł w opinii świętości 11 grudnia 1979 r. w Sandomierzu i pochowany został w grobowcu Kapituły Sandomierskiej na Cmentarzu Katedralnym. 12 czerwca 1995 r. rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny. Ksiądz Granat jest jednym z najwybitniejszych teologów XX wieku.

Informacje za stroną http://nwpei.prz.edu.pl/~trojnar/wgranat/index.php 

Duszpasterstwo Akademickie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
 
ul. I. Radziszewskiego 7
20 - 039 Lublin