Rozważania na Niedzielę Palmową

Łk 19,28-40 

Jezus ruszył na przedzie zdążając do Jerozolimy. Gdy przyszedł w pobliże Betfage i Betanii, do góry zwanej Oliwną, wysłał dwóch spośród uczniów, mówiąc: „Idźcie do wsi, która jest naprzeciwko, a wchodząc do niej, znajdziecie oślę uwiązane, którego nikt jeszcze nie dosiadł. Odwiążcie je i przyprowadźcie tutaj. A gdyby was kto pytał, dlaczego odwiązujecie, tak powiecie: «Pan go potrzebuje»”. Wysłani poszli i znaleźli wszystko tak, jak im powiedział. A gdy odwiązywali oślę, zapytali ich jego właściciele: „Czemu odwiązujecie oślę?” Odpowiedzieli: „Pan go potrzebuje”.
I przyprowadzili je do Jezusa, a zarzuciwszy na nie swe płaszcze, wsadzili na nie Jezusa. Gdy jechał, słali swe płaszcze na drodze. Zbliżał się już do zbocza Góry Oliwnej, kiedy całe mnóstwo uczniów poczęło wielbić radośnie Boga za wszystkie cuda, które widzieli. I wołali głośno: „Błogosławiony Król, który przychodzi w imię Pańskie. Pokój w niebie i chwała na wysokościach”. Lecz niektórzy faryzeusze spośród tłumu rzekli do Niego: „Nauczycielu, zabroń tego swoim uczniom”.
Odrzekł: „Powiadam wam, jeśli ci umilkną, kamienie wołać będą”. 

 

Modlitwa przygotowawcza zwyczajna: prosić o łaskę, aby wszystkie moje zamiary, czyny i prace skierowane były wyłącznie ku służbie i chwale Boga (można też użyć własnej modlitwy o czystość intencji).

Historia ewangeliczna. Wprowadzenie I. Przypomnieć sobie historię tego, co mam kontemplować. Jezus wysyła uczniów, by przyprowadzili Mu oślę, na którym wjeżdża do Jerozolimy witany przez ludzi jak król.

Obraz. Wprowadzenie II. Ustalenie miejsca jakby się je widziało. Tutaj widzieć szczegółowo moment kiedy Jezus znajduje się u bram Jerozolimy.

Prośba szczegółowa. Wprowadzenie III. Prosić o to, czego chcę. Tutaj prosić o dogłębne poznanie Pana, który dla mnie stał się człowiekiem, abym Go lepiej poznał, więcej kochał i chciał naśladować.


Punkt 1.

Widzieć Jezusa na oślęciu, Jego uczniów i tłum u bram Jerozolimy, można zobaczyć wśród nich siebie. Zastanowić się [nad tym wszystkim], aby pożytek jakiś duchowny wyciągnąć z takiego widoku.

Punkt 2.

Słuchać, co mówią Jezus, uczniowie i zgromadzeni tam ludzie. Może i Ty coś krzyczysz. Zastanowić się [nad tym wszystkim], aby pożytek jaki wyciągnąć ze słów tych osób.

Punkt 3.

Patrzeć, co czynią: Jezus, uczniowie i ludzie w tłumie. A co Ty robisz w tej scenie. A potem zastanowić się [nad tym wszystkim], aby pożytek jaki wyciągnąć z każdej z tych rzeczy.

Rozmowa końcowa. Na końcu przeprowadzić rozmowę, myśląc o tym, co mogę powiedzieć Jezusowi po tym wszystkim. Prosić wedle wewnętrznego odczucia o to, co pomaga więcej do większego naśladowania naszego Pana. Odmówić Ojcze nasz..

Duszpasterstwo Akademickie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
 
ul. I. Radziszewskiego 7
20 - 039 Lublin