Rozważania na II Niedzielę Wielkiego Postu

Łk 9,28b-36, II Niedziela Wielkiego Postu, 21 luty 2016r.

Jezus wziął z sobą Piotra, Jana i Jakuba i wyszedł na górę, aby się modlić. Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe. A oto dwóch mężów rozmawiało z Nim. Byli to Mojżesz i Eliasz. Ukazali się oni w chwale i mówili o Jego odejściu, którego miał dokonać w Jerozolimie. Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy się ocknęli, ujrzeli Jego chwałę i obydwóch mężów, stojących przy Nim.
Gdy oni odchodzili od Niego, Piotr rzekł do Jezusa: “Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy. Postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”. Nie wiedział bowiem, co mówi. Gdy jeszcze to mówił, zjawił się obłok i osłonił ich; zlękli się, gdy weszli w obłok.
A z obłoku odezwał się głos: “To jest mój Syn wybrany, Jego słuchajcie”. W chwili, gdy odezwał się ten głos, Jezus znalazł się sam.
A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie oznajmili o tym, co widzieli.

Modlitwa przygotowawcza zwyczajna: prosić o łaskę, żeby wszystkie moje zamiary, czyny i prace skierowane były wyłącznie ku służbie i chwale Boga (można też użyć własnej modlitwy o czystość intencji).

Obraz do medytacji: bądź tam na górze z Jezusem i Jego uczniami. Nie bój się zatrzymać przy tym obrazie nawet przez całą medytację.

Prośba do tej medytacji: proś o spotkanie z żywym Boga.

1) Tam przemienił się wobec nich

Jezus zabrał Piotra, Jakuba i Jana na górę i tam się wobec nich przemienił. Wtedy nie mieli wątpliwości, mogli naocznie doświadczyć tego, że jest Bogiem; „Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe. A oto dwóch mężów rozmawiało z Nim. Byli to Mojżesz i Eliasz”. Przypomnij sobie chwile w Twoim życiu, w których doświadczyłeś żywego Boga? Kiedy i gdzie to było? Jak to na Ciebie wpłynęło?

2) Mistrzu, dobrze że tu jesteśmy

Doświadczenie bóstwa Jezusa bardzo mocno dotknęło uczniów. Góra Tabor i to czego tam doświadczyli przemieniło także ich serca. Nieistotne stało się wszystko inne wobec tej chwili i miejsca, gdzie się znaleźli. Piotr był tak pochłonięty tym co widział, że chciał, by chwila ta trwała w nieskończoność. Kiedy ważniejsza była bliskość z Nim niż strach przed tym, co ma nadejść; Jego miłość pokonała Twój lęk? Kiedy byłeś całkowicie obecny przed Nim i nic poza tym się nie liczyło? Teraz też możesz tego doświadczyć.

3) A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie oznajmili o tym, co widzieli

Po przemienieniu Jezus schodzi z nimi z góry. Jednocześnie prosi, by zatrzymali w sercu, dla siebie to, co zobaczyli. W naszym doświadczeniu Boga nie możemy stanąć w miejscu, zostać na górze. Każdy z nas ma swoje zajęcia, do których musi wrócić, swoje życie, które trzeba przeżyć. W zwyczajności mojego życia mam dalej odkrywać żywego Boga, a te szczególne momenty łaski utwierdzają mnie w tym, że On jest nieustannie obecny. Nie bójmy się codzienności, bo nie jesteśmy w niej sami. Czy modlitwa dla Ciebie nie staje się czasem ucieczki? Czy potrafisz modlić się codziennością i widzieć Boga w każdej sytuacji Twojego życia i tam Go zapraszać?

Rozmowa końcowa.

Porozmawiać z Jezusem jak z przyjacielem o tym co było ważne dla ciebie w tej medytacji. Odmów „Ojcze nasz”.

Duszpasterstwo Akademickie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
 
ul. I. Radziszewskiego 7
20 - 039 Lublin