Rozważania na I Niedzielę Wielkiego Postu

Łk 4,1-13, I NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU, ROK C, 14 II 2016r.

Jezus pełen Ducha Świętego powrócił znad Jordanu i czterdzieści dni przebywał w Duchu na pustyni, gdzie był kuszony przez diabła. Nic w owe dni nie jadł, a po ich upływie poczuł głód. Rzekł Mu wtedy diabeł: „Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz temu kamieniowi, żeby się stał chlebem”. Odpowiedział mu Jezus: „Napisane jest: »Nie samym chlebem żyje człowiek«. Wówczas wyprowadził Go w górę, pokazał Mu w jednej chwili wszystkie królestwa świata i rzekł diabeł do Niego: „Tobie dam potęgę i wspaniałość tego wszystkiego, bo mnie są poddane i mogę je odstąpić, komu chcę. Jeśli więc upadniesz i oddasz mi pokłon, wszystko będzie Twoje”. Lecz Jezus mu odrzekł: „Napisane jest: »Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz«”. Zaprowadził Go też do Jerozolimy, postawił na narożniku świątyni i rzekł do Niego: „Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się stąd w dół. Jest bowiem napisane: »Aniołom swoim rozkaże o Tobie, żeby Cię strzegli«, i »na rękach nosić Cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień«”. Lecz Jezus mu odparł: „Powiedziano: »Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego«”. Gdy diabeł dokończył całego kuszenia, odstąpił od Niego aż do czasu.

Modlitwa przygotowawcza zwyczajna: prosić o łaskę, aby wszystkie moje zamiary, czyny i prace skierowane były wyłącznie ku służbie i chwale Boga (można też użyć własnej modlitwy o czystość intencji).

Obraz do medytacji: spróbuj odnaleźć się w tej scenie wraz z Jezusem na pustyni. Bądź przy Nim w czasie postu i w chwilach kuszenia.

Prośba do tej medytacji: proś o pokorę i odwagę w przeciwstawianiu się złemu.

1) Jezus przez czterdzieści dni przebywał w Duchu na pustyni, gdzie był kuszony przez diabła

Tuż po chrzcie nad Jordanem, Jezus udał się na pustynię gdzie był kuszony przez diabła. Nie ma takiej świętości w nas której zły nie chciałby sprofanować. Szczególnie złości go nasza bliskość z Bogiem i chciałby ją zerwać. Ona potwierdza się i umacnia w chwilach pustyni, jak pisał Syrach „jeśli chcesz służyć Panu przygotuj swoją duszę na doświadczenia”. Pokusy wyrabiają nas duchowo a sposób radzenia sobie z nimi pokazuje nam, gdzie jesteśmy na naszej drodze do Pana Boga. Co powinienem w czasie Wielkiego Postu zostawić? Na jaką pustynię Bóg mnie zaprasza?

2) Rzekł mu wtedy diabeł

Zły w próbach kuszenia Jezusa odwołuje się najpierw do zaspokojenia podstawowej potrzeby – pożywienia. Następnie chce skusić Go chęcią posiadania, obiecując potęgę i wspaniałe posiadłości. Wreszcie jako ostatnia pokusa pojawia się zachęta do wystawienia Pana Boga na próbę, do przekory która niedowierza Bożej Opatrzności i miłości. Jezus opiera się w swoich odpowiedziach na słowie Bożym, nie próbuje wyjaśniać czy rozumieć dlaczego zły Go kusi. Duchowo jesteśmy bardzo słabi i każde nasze wejście w dialog z diabłem oznacza najczęściej przegraną. Jakimi pokusami zły próbuje mnie zwodzić? Gdzie jestem szczególnie podatny na jego kuszenie? Gdzie przejrzałem jego zamiary i umiem odrzucić pokusę?

3) Gdy diabeł dokończył całego kuszenia, odstąpił od Niego aż do czasu

Po kuszeniu na pustyni zły wycofał się, jednak nie zrezygnował i nie zrezygnuje z krzyżowania Bożych planów w sensie dosłownym i w przenośni. Jezus cały czas musi być czujny, bo „diabeł krąży jak lew ryczący patrząc kogo by pożreć”. Zły zawsze odstępuje do czasu. Często moment w którym czujemy się silni jest pierwszym krokiem w kierunku upadku. Pokora i ufność Bogu pozwalają nam omijać diabelskie pułapki, które każą nam myśleć, że jesteśmy samowystarczalni i mocni. Zobacz na dynamikę pokusy; Twojej walki z nią, zwyciężania i znowu wpadania w tą samą pułapkę. Czego nauczył Cię ten ciągle powtarzający się schemat? Warto zapamiętać i mocno wyryć sobie w sercu słowa św. Pawła „kto stoi niech baczy, aby nie upadł”. Oczywiście, nie powinniśmy na każdym kroku widzieć złego i bać się go, jednak potrzeba byśmy uświadomili sobie, że nigdy nie przestanie nas kusić.

Rozmowa końcowa
Porozmawiać z Jezusem jak przyjaciel z przyjacielem o tym co szczególnie dotknęło Cię na tej modlitwie. Na koniec odmów Ojcze nasz.

Duszpasterstwo Akademickie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
 
ul. I. Radziszewskiego 7
20 - 039 Lublin