Rozważania na XXXII Niedzielę Zwykłą

Mk 12,38-44, XXXII NIEDZIELA ZWYKŁA, ROK B, 8 listopada 2015r

Jezus nauczając mówił do zgromadzonych:
„Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci tym surowszy dostaną wyrok”.
Potem usiadł naprzeciw skarbony i przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz.
Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: „Zaprawdę powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała, całe swe utrzymanie”. 

 

Modlitwa przygotowawcza zwyczajna: prosić o łaskę, aby wszystkie moje zamiary, czyny i prace skierowane były wyłącznie ku służbie i chwale Boga (można też użyć własnej modlitwy o czystość intencji).

Obraz do medytacji: zobacz ubogą wdowę, jak wrzuca to co posiada do skarbony lub zobacz siebie, gdy podzieliłeś się z kimś czymś ze swego niedostatku.

Prośba do tej medytacji: proś o szczere i ufne serce wobec Boga.

 

1) Strzeżcie się uczonych w Piśmie

Jezus przestrzega przed uczonymi w Piśmie, przed sposobem w jaki spełniają praktyki religijne. Sama zewnętrzna pozorna aktywność religijna nie wystarczy, a nawet może się skończyć surowszą dla nich karą. Bóg widzi nasze serce i wie co jest czynione z serca, a co na pokaz. Możemy oszukać siebie i ludzi, ale nie Jego. Choć to, co czynimy na zewnątrz może nas usprawiedliwiać i uspokajać, jednak bez wewnętrznej postawy jest martwe i bezużyteczne. Na ile jestem obecny duchem w moich praktykach religijnych? Kiedy stosuję się do nich i przestrzegam ich na pokaz?

2) Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich

Bóg widzi inaczej. To, co nam się wydaje wielkie, w Jego oczach może być małe i nieznaczące, a to co my widzimy jako nieistotne, dla Niego może być wielkie. Św. Teresa od Jezusa uważała, że nawet drobne rzeczy czynione z wielką miłością mają ogromną wartość dla Boga. Jak ja wykonuje drobne, codzienne czynności? Na ile jestem przy nich obecny? Czy słyszę i zauważam zwyczajne gesty, uśmiechy, słowa?

3) Ona ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała

Nie trudno jest być hojnym, gdy mamy wiele, gdy nawet nie zauważamy, że czymś się podzieliśmy. Prawdziwa wolność i ubóstwo serca polega na tym, że możesz oddać lub podzielić się czymś czego masz mało. Wcale nie muszą to być dobra materialne, może to być coś, co jest związane z cechami Twojego charakteru lub darami duchowymi. Jakim darem lub talentem mógłbyś się podzielić wiedząc, że masz go mało? Czego się obawiasz w związku z tym?

 

Rozmowa końcowa
Porozmawiać z Jezusem jak przyjaciel z przyjacielem o tym co szczególnie dotknęło Cię na tej modlitwie. Na koniec odmów Ojcze nasz.

 

Duszpasterstwo Akademickie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
 
ul. I. Radziszewskiego 7
20 - 039 Lublin