Rozważania na Niedzielę Zesłania Ducha Świętego

Dz 2,1–11, ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO, 24 maja 2015r.

Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle spadł z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Przebywali wtedy w Jerozolimie pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku. Pełni zdumienia i podziwu mówili: ”Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami? Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? – Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie – słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże”. 

Modlitwa przygotowawcza zwyczajna: prosić o łaskę, żeby wszystkie moje zamiary, czyny i prace skierowane były wyłącznie ku służbie i chwale Boga (można też użyć własnej modlitwy o czystość intencji).

Obraz do medytacji: zobacz siebie wraz z uczniami i Maryją w Wieczerniku w momencie zesłania Ducha Świętego. Możesz pozostać dłużej przy tym obrazie.

Prośba do tej medytacji: proś o wrażliwość serca na przychodzenie Ducha Świętego w Twojej codzienności i odważne pójście za Nim.

1) Znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu

Uczniowie po wniebowstąpieniu Jezusa gromadzili się we wspólnocie oczekując spełnienia Jego obietnicy, że pośle do nich swojego Ducha. Każde nasze spotkanie wspólnotowe, kiedy gromadzimy się dla Jezusa, jest związane z pragnieniem doświadczenia Jego Ducha. „Gdzie dwóch albo trzech gromadzi się w Moje imię tam jestem pośród nich” mówi Jezus. Jakie są moje motywacje bycia we wspólnocie? Czego oczekuję? Co dostaję? Czy kiedykolwiek pragnąłem otrzymać Jego Ducha?

2) Nagle spadł z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru.

Działanie Ducha Świętego jest nagłe i nieoczekiwane. Nie możemy tego zaplanować, przewidzieć. Możemy być tylko gotowi i oczekiwać Go. Czy moje życie duchowe jest zaplanowane czy przygotowane? Zaplanowane, to znaczy Bóg może przyjść tak i tak i może zadziałać tylko w określony, przewidziany przeze mnie sposób. Czy raczej w każdej sytuacji jestem gotowy i otwarty na Jego działanie, nie ograniczam Go i nie próbuję Nim sterować. W jakiej postawie wobec Ducha Świętego bardziej się odnajduję; zaplanowanej na określone Jego działanie czy gotowej na wszystko? Spróbuj to zobaczyć na konkretnych przykładach ze swojego życia.

3) Słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże

Każdy z Żydów słyszał jak apostołowie po zesłaniu Ducha Świętego przemawiają w jego własnym języku. Rozumieli, co do nich mówią. Realizowanie Dobrej Nowiny to przede wszystkim rozumienie słowa, które wypowiadam lub przyjmuję, a które powinno wypływać z działania Ducha Świętego w moim sercu. Każdy z nas ma duchową intuicję, którą się w życiu kieruje. Jest nam ona dana ponad naszymi umiejętnościami, zdolnościami czy wiedzą jaką w życiu zdobywamy. Odnosząc się do niej mamy równe szanse na spotkanie i doświadczenie Boga żywego. On chce się udzielać Tobie, dotykać i przemieniać Twoje serce bez względu na to jakie zdolności posiadasz i kim jesteś. Co lub kto ostatnio poruszył mnie duchowo? Jakie słowo, spotkanie, zachowanie wzbudziło we mnie refleksję? A kogo Twoje głoszenie Dobrej Nowiny, przykładem lub słowem, zbliżyło do Boga?

Rozmowa końcowa.
Powierz się Duchowi Świętemu i to co szczególnie poruszyło Cię na modlitwie. Na koniec odmów Sekwencję o Duchu Świętym.

Duszpasterstwo Akademickie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
 
ul. I. Radziszewskiego 7
20 - 039 Lublin