Rozważania na II Niedzielę Zwykłą

J 1,35-42, II Niedziela Zwykła, 18 stycznia 2015r.

Jan stał wraz z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: „Oto Baranek Boży”. Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem. Jezus zaś odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: „Czego szukacie?” Oni powiedzieli do Niego: „Rabbi, to znaczy: Nauczycielu, gdzie mieszkasz?”  Odpowiedział im: „Chodźcie, a zobaczycie”. Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej. Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: „Znaleźliśmy Mesjasza”, to znaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa. A Jezus wejrzawszy na niego rzekł: „Ty jesteś Szymon, syn Jana, ty będziesz się nazywał Kefas”, to znaczy: Piotr.

Modlitwa przygotowawcza zwyczajna: prosić o łaskę, żeby wszystkie moje zamiary, czyny i prace skierowane były wyłącznie ku służbie i chwale Boga (można też użyć własnej modlitwy o czystość intencji).

Obraz do medytacji: zobacz siebie i uczniów w domu Jezusa.

Prośba do tej medytacji: proś o łaskę szczerego szukania Jezusa.

1) Oto Baranek Boży

Kiedy Jan wskazał dwóm uczniom na Jezusa słowami: „oto Baranek Boży” oni poszli za Nim. Wielokrotnie różni ludzi wskazują na Jezusa, przechodzącego obok nas. Być może ich wskazania nie są tak dosłowne i wymagają od nas duchowej wrażliwości, by Go zobaczyć w danej sytuacji, w drugim człowieku. Jednak taka szansa pojawia się każdego dnia, wielokrotnie. Uciesz się raz jeszcze konkretną sytuacją, gdy ktoś wskazał ci na Jezusa i poszedłeś za tym wskazaniem i zobacz też sytuację, gdy tego nie zrobiłeś. Co cię powstrzymało?

2) Czego szukacie?

To pytanie Jezus zadał idącym za Nim uczniom. Zatrzymał się i chciał wiedzieć, dlaczego ruszyli za Nim w drogę. Ono jest aktualne także w każdej chwili mojego życia. Jezus co jakiś czas zatrzymuje się odwraca i pyta mnie: Czego szukasz idąc za Mną? Zobacz, jak twoja odpowiedź na to pytanie zmieniała się w twoim życiu. A może się nie zmieniała. Co odpowiedziałbyś teraz Jezusowi? Spróbuj sobie wyobrazić tę scenę, usłysz to pytanie i odpowiedz na nie szczerze.

3) Gdzie mieszkasz?

Uczniowie chcieli wiedzieć, gdzie mieszka Jezus. Usłyszeli odpowiedź: „chodźcie, a zobaczycie.” Zaproszenie do czyjegoś domu jest oznaką zaufania, a zaproszonemu pozwala naprawdę poznać gospodarza. Prawda o nas to nasz dom. On zaprasza do swojego serca i nie ma w nim nic do ukrycia. Czy ja chcę zobaczyć, gdzie On mieszka? Czy zapraszam Go do mojego mieszkania, do mojego serca i pozwalam zobaczyć wszystkie pomieszczenia? Czy pozwalam, by drugi człowiek poznał mnie naprawdę i czy daję szansę innym, by pokazali się w prawdzie?

Rozmowa końcowa
Porozmawiać z Jezusem jak przyjaciel z przyjacielem o tym co szczególnie poruszyło cię na modlitwie. Na koniec odmów Ojcze nasz.

Duszpasterstwo Akademickie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
 
ul. I. Radziszewskiego 7
20 - 039 Lublin