Rozważania na II Niedzielę Wielkiego Postu

Mk 9,2-10, II Niedziela Wielkiego Postu, 1 marca 2015r.

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam przemienił się wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe tak, jak żaden wytwórca sukna na ziemi wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: „Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”. Nie wiedział bowiem, co należy mówić, tak byli przestraszeni. I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”. I zaraz potem, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli przy sobie, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko między sobą, co znaczy powstać z martwych.

Modlitwa przygotowawcza zwyczajna: prosić o łaskę, żeby wszystkie moje zamiary, czyny i prace skierowane były wyłącznie ku służbie i chwale Boga (można też użyć własnej modlitwy o czystość intencji).

Obraz do medytacji: zobacz przemienienie Jezusa na górze, bądź tam razem z uczniami. Nie bój się zatrzymać przy tym obrazie nawet przez całą medytację.

Prośba do tej medytacji: prosić o doświadczenie żywego Boga.

1) Tam przemienił się wobec nich

Jezus zabrał Piotra, Jakuba i Jana na górę i tam się wobec nich przemienił. Mogli naocznie doświadczyć tego, że jest Bogiem; „Jego odzienie stało się lśniąco białe tak, jak żaden wytwórca sukna na ziemi wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem”. Moje doświadczenie Jezusa, jakiego poznałem? Przypomnij sobie chwile w Twoim życiu, w których doświadczyłeś żywego Boga? Kiedy i gdzie to było? Jak to na Ciebie wpłynęło?

2) Rabbi, dobrze że tu jesteśmy

Doświadczenie bóstwa Jezusa bardzo mocno dotknęło uczniów. Góra Tabor i to czego tam doświadczyli przemieniło także ich serca. Nieistotne stało się wszystko inne wobec tej chwili i miejsca, gdzie się znaleźli. Piotr był tak pochłonięty tym co widział, że chciał, by chwila ta trwała dłużej.

Kiedy ważniejsza była bliskość z Nim niż strach przed tym, co ma nadejść; Jego miłość pokonała Twój lęk? Kiedy byłeś całkowicie obecny przed Nim i nic poza tym się nie liczyło? Teraz też możesz tak Go doświadczyć. Co Ci w tym przeszkadza?

3) A gdy schodzili z góry

Nie mogli zostać tam w nieskończoność. Po przemienieniu Jezus schodzi z nimi z góry. Jednocześnie prosi, by zatrzymali w sercu, dla siebie to, co zobaczyli. W naszym doświadczeniu Boga nie możemy stanąć w miejscu, zostać na górze. Każdy z nas ma swoje zajęcia w codzienności, do których musi wrócić, swoje życie, które trzeba przeżyć. W zwyczajności mojego życia mam dalej odkrywać żywego Boga, a te szczególne momenty łaski utwierdzają mnie w tym, że On jest nieustannie obecny. Nie bójmy się codzienności, bo nie jesteśmy w niej sami. Czy modlitwa dla Ciebie nie staje się czasami ucieczką? Czy potrafisz modlić się codziennością i widzieć Boga w każdej sytuacji Twojego życia?

Rozmowa końcowa.

Porozmawiać z Jezusem jak z przyjacielem o tym co było ważne dla ciebie w tej medytacji. Odmów „Ojcze nasz”.

Duszpasterstwo Akademickie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
 
ul. I. Radziszewskiego 7
20 - 039 Lublin